Bıldırcın Hurmalar, Beni Kim Tırmalar?

Doğum günüme yaklaştığım şu günlerde geride bıraktığım 22 seneye bakıyorumda, ciddi anlamda bir revolation süreci budur demekteyim. Yani 86 yılında dünyaya geldim, teknoloji sıfırdı. İlk özel kanalımız star'dı. bide sinir bozucu TRT vardı. Tiksinirdim ozamanlar ondan

Yalan rüzgarının sıkıcılığında bir apartman hayatım vardı. Evimizdeki evcil hayvanımız ise bir koyundu. İstanbul gibi bir şehirde 6. katta bizle beraber kalan bir koyunun asansöre bıraktığı boklara gelen şikayetleri hayatımızdaki aksiyon.


Ve semtimizdeki gökdelen gibi gözüken otele gelen turislerin onla beraber çektiği fotoğrafları.
Gerçi şimdi o gökdelen dediğim derme çatma bir market, hatta market arabası. Çocuk gözüme herşey büyük gelirdi. Şimdi rahat batar oldu. Kiracı çıkarsa allahın izniyle marstaki triblex'e yerleşeceğiz. Kardeşimi saylonlar kaçırdı demeye başlamadan konumuza dönelim, yani ben (H)

Çocukluk halime bakıyorumda, salakmışım dersem yeridir, cidden. öyle boş boş büyümüşüm. Evde babaannemin diyebet şekerlerini çalmaya bayılırdım. Hala hastalıktır bende, bir yere gittiğimde görürsem gizlice çalarım bir ikitane atarım. Birgün yakalanıcaz hadi hayırlısı.

Keşke bebekken çıplak fotoğrafım çekilseydi, bu saatten sonra yapsam kim bakmak ister ki?

İstanbulun merter semtinde doğarak büyümeye başladım, hep merter kötü bir yer olarak anılmakta ama umursamadan devam edelim,
İlkokul hayatıma burada başlamıştım. Evden ayrılıp bir sisteme dahil olmak sistemime aykırıydı ve yanlızlığım orada başladı.

İkinci sınıftan sonra osmaniye denilen yere taşındık, okul hayatım hiç bitmeyecek gibiydi ama bir rahatsızlık duymamakta idim. Ve yıllar geçiyordu. Tekrar mertere taşındık ve hayatımın bu anlarına kadar aha işte bunu yaptım diyebileceğim hiç birşey yoktu. Hala mal mal büyümekte idim.

İnanmayacaksınız ama tekrar merterden osmaniyeye taşındık. Böyle bir git gelimiz var ama bu taşınma bir değişimdi. Aslında orta sonda yada orta ikide vardı bu evrim. Bazılarınız bunu meuheudhueh ergen oluyor salak diye yorumlarsınız. Ondan bahsetmiyorum. İnsani bakış açısı vardır onun gibi birşey. Konunun yine amına koyduğumun farkına vararak devam etmeye başlasak ya.

Liseye başladım, ki hayatımın en büyük aptallıklarından biridir bu. Bahçelievler Erkan Avcı. 4 senemi çaldın ulan. Resmen sıkıntı yıllarıydı. Öyle aptal bir okul hayatı olamazdı, yani okulda cazip bir şey yoktu. En nihayetinde 3+1 yaparak çift dikiş denilen olayla sıyrıldım buradan. Sıyrılırken son sınıfta staj için başvurduğum mercedes ile ilişiğim staj sonunda devam etmekteydi. Anlam verememiştim. Oto elektrik kısmında idim ama araçların motor bakımlarını yapmak, radyatörlerini değiştirmek, dış muhafazayı söküp yeniden takmak daha cazipti. Sonra onlarda sıkmaya başlayınca oraya ait olmadığımı anladım ve kaçtım. Öss geyiği adına bir yılımı heba ettikten sonra yetenek sınavına yöneldim ve bir başarısızlık örneği daha karşımda idi.

Sınavdan sonra, zaten aile içinde ''emrah gel bi fotoğrafımızı çek sen iyi çekersin'' laflarının gazı ile kendimi fotoğrafçıda buldum. 1 sene kadar burada birşeyler yapmaya çabaladıktan sonra kendimi başka bir iş yerine transfer eyledim ardındak şuan çalıştığım yerdeyim.
Ne kadar çabuk bir şekilde sonlandırdım öyle. Eee sevgili okurlarım. Beni daha iyi tanımak için yazılarımı takip edeceksiniz.

Saygılar Sevgiler Öpücükler vs vs vs